← Ν. 5326/2026
Αρχική δημοσίευση · εκκρεμεί έλεγχος ισχύος.Το κείμενο εξήχθη αυτόματα από το ΦΕΚ. Αντιπαραβάλετε το πρωτότυπο και τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις πριν το χρησιμοποιήσετε.
Υποχρέωση συμμόρφωσης προς τις δικαστικές αποφάσεις
1. Οι φορείς του δημόσιου τομέα (εφεξής: «φορείς διοίκησης»), όπως αυτός ορίζεται στην περ. α) της
παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α’ 173), υποχρεούνται να συμμορφώνονται χωρίς καθυστέρηση προς
τις δικαστικές αποφάσεις και να προβαίνουν σε όλες τις ενέργειες που επιβάλλονται για την εκπλήρωση της
υποχρέωσης αυτής και για την εκτέλεση των αποφάσεων.
2. Δικαστικές αποφάσεις κατά την έννοια της παρ. 1 είναι όλες οι αποφάσεις των διοικητικών, πολιτικών,
ποινικών και ειδικών δικαστηρίων που παράγουν υποχρέωση συμμόρφωσης ή είναι εκτελεστές κατά τις οικείες
δικονομικές διατάξεις και τους όρους που κάθε απόφαση τάσσει.
3. Δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του παρόντος Μέρους οι εκτελεστοί τίτλοι των περ. γ) έως ζ) της παρ. 2 του
άρθρου 904 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (π.δ. 503/1985, Α’ 182), πλην των κηρυχθεισών ως εκτελεστών
αλλοδαπών δικαστικών αποφάσεων της περ. στ) της παρ. 2 του άρθρου 904 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στις εμπορικές συναλλαγές, κατά την έννοια της περ. 1) της υποπα ρ. Ζ.3
του άρθρου πρώτου του ν. 4152/2013 (Α’ 107), όταν αντισυμβαλλόμενοι είναι φορείς του δημόσιου τομέα,
όπως αυτός ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014.
Παραπομπή στο πρωτότυπο
Ν. 5326/2026, Άρθρο 22, ΦΕΚ 125 Α' /4.8.2026 — αρχική δημοσίευση. https://api.et.gr/apiLAW/1/2026/5326/pdf
Σταθερός σύνδεσμος άρθρου ↗
Ρητές παραπομπές του κειμένου
Η αναφορά σε άλλο νόμο δεν επιβεβαιώνει από μόνη της τροποποίηση, κατάργηση ή σημερινή ισχύ.
Ν. 4270/2014 ↗Ν. 4152/2013 ↗
Τεκμηρίωση εξαγωγής
Πηγή: επίσημη δημοσίευση Εθνικού Τυπογραφείου, με διασταύρωση στοιχείων Βουλής.
Πρωτότυπο: 663e301682f616deacaa9b619d8daf6b23d0fba8dc9bd0ef7f6384f7adc34a51
Κείμενο άρθρου: eb25015784b7c8cb1aa7406a4ddfeddf367f64ef64aeaf707427cad0ee610f9e
Οι εκδόσεις του αρχείου καταγράφουν τη διατήρηση των πηγών. Δεν αποτελούν ιστορικό κωδικοποίησης της ισχύουσας διάταξης.